Voor de aanloop naar mijn traject met BoFit heeft het mij enige tijd gekost om te aanvaarden dat ik bepaalde zaken niet meer onder controle kon krijgen.
De problemen op mijn werk heb ik mij zeer persoonlijk aangetrokken waardoor loslaten niet meer mogelijk was. Hierdoor kwam er onzekerheid in mij naar boven waardoor ik het gevoel had dat ik in hetzelfde rondje bleef rennen, zonder enige oplossing of verandering.
Mijn klachten werden steeds heftiger zoals vermoeidheid, vele migraineaanvallen, bij het minste geringste in de stress schieten, totale controle kwijtraken en uiteindelijk ook mijzelf. Op een gegeven moment zat ik alleen nog naar mijn beeldscherm te kijken zonder dat er nog werk uit mijn handen kwam. Ook werd ik zeer besluiteloos terwijl ik wist dat ik zo niet was.
Ik wist maanden geleden al dat het niet goed ging en hoopte elke keer als er een project af was dat ik weer controle zou krijgen. Op een gegeven moment moest ik het opgeven en hulp zoeken omdat dit mij niet meer alleen lukte.
Bij het eerste gesprek met mijn BoFit-coach werd al gelijk duidelijk dat er meer speelde in mijn leven. Er was een groot pijnpunt dat ik wegdrukte in een hokje. Ik durfde bij mijn coach Vincent open te zijn en kon alles bespreken waarbij ik dacht dat ik vastliep of niet wist hoe ermee om te gaan.
Door het blijven doorvragen van mijn coach moest ik echt dieper zoeken waarom ik zo acteerde en reageerde, en waarom ik deze gevoelens had.
Wat ik als prettig ervaren heb is dat hij soms ook zei dat ik niet hoefde te reageren. En hij gaf ook niet zijn mening of vertelde wat ik moest doen. Hij liet mij echt zelf zoeken naar de antwoorden. Dit was zeer belangrijk omdat ik een patroon wilde doorbreken. Aangeven van grenzen was hierin een probleem. Niet alleen aan anderen maar zeker aan mijzelf. Dit was en is nog een uitdaging, maar ik ben hierin aan het groeien.
Schaakbord. Dat woordje zal ik nooit meer vergeten. Het helpt mij goed om hier elke keer aan te denken. Het was de laatste jaren een gewoonte geworden was om alles voor iedereen te bedenken en te beantwoorden. Dit woord herhaal ik regelmatig en ik hoop dat dit in de toekomst steeds minder wordt. Zo wordt het een gewoonte en hoef ik hier niet meer bovenop op te zitten.
Een groot besef is gekomen door het constant herhalen van mijn coach dat ik jaren geacteerd heb en keuzes gemaakt heb met de informatie die ik toen had. Ik hoef dus niet achteraf te bedenken dat ik het anders had moeten doen.
Dit heeft zeker mijn pijnpunt op persoonlijk vlak een plekje doen geven, en ook dat ik er verdriet over mag hebben. Het herhalen dat ik ertoe doe hielp echt om mijzelf weer in de spiegel te kunnen aankijken.
In het traject heb ik mijn baan opgezegd. Ik ga binnenkort starten bij een nieuwe werkgever. Ik heb me afgevraagd of ik aan het weglopen was van de problemen of dat dit het echt het beste voor mij is. Deze punten heb ik met mijn coach besproken en het is me duidelijk geworden dat dit echt het beste voor mij is. De kennis die ik heb opgedaan tijdens dit traject zal ik bij de nieuwe baan op een andere manier invullen.
